Czerwona ziemia zmienia się w piasek, las się kończy. Kałuże jedna za drugą, niektóre dość długie, niektóre głębokie. Wszędzie piasek, w kałużach też. Zabawa dla Discovery i kierowców. Dojeżdżamy do ujścia rzeki Варзуга. Jest szeroko. Mostu nie ma, na drugiej stronie wieś. Stoją auta - mieszkance wsi je tutaj zostawiają, a sami na łódkach przepływają do swoich domów.. Stoją trzech mostowy ZIL, jeszcze używany i na pół rozebrany, jakieś inne graty.. Na drugiej stronie na pierwszy rzut oka wieś pozostawiona, większość domów jak po jakimś huraganie. Fakt, że życie tutaj nie jest łatwe, ludzie żyją tylko z morza i rzeki. W tym piasku nic nie rośnie. I tutaj zauważam, że nie mam przedniej blachy. Pierwsza myśl - co będzie granicy? Druga - myślenie o możliwych problemach zepsuje mi całą podróż.. Trzecia - jest nadzieja że straciłem w pierwszej wielkiej kałuży jak tylko wyjechaliśmy na piaski. Dość szybko w nią wjechałem, woda mogla zerwać blachę, może tam leży.. I przypominam sobie że blacha na jednym z polskich aut była jakaś dziwna - chyba ręcznie robiona :) Szybka przekąska i wracamy te 10km do początku piasków. Jest blacha, leży w ogóle na brzegu kałuży, widocznie jak D1 za mną w nią wjechał woda wymyła blachę na piasek. Mam szczęście :) I już jestem spokojny - znowu nic nie psuje nastroju.
Jedziemy do wsi Kuzomen, spróbujemy kupić rybę, prawdziwą z rzeki, nie hodowaną gdzieś w Norwegii. Wieś to jedna ulica z piasku, osobówką nie bardzo przejedziesz, ale Ladą jak najbardziej. Stoją u domów. Kilka terenówek, nawet nowych. Kilka wyremontowanych domów, jeden możliwie nawet nowy, odnowiona drewniana cerkiew. Życie we wsi jest, coś się dzieje nawet tutaj, w naprawdę przez bogą zapomnianym miejscu. Chodnik zrobiony obok ulicy z desek, żeby nie męczyć się chodząc po piasku, a i na wiosnę na pewno taki chodnik jest niezbędny. Szukamy sklepu - okazało się że wjechaliśmy do wsi obok niego i nie zauważyliśmy. Wchodzimy, rozglądamy się, dziwimy się.. Od Umby 125 km, od Kandalakszy 230km, a tutaj są nawet winogrona, pomarańcze, banany, mięso, kiełbasy i tak dalej.. To nawet w litewskich wiejskich sklepach nie kupisz winogrona, a tutaj jeszcze trzeba uwzględnić, że nie każde auto przejedzie tą drogę.. To trochę przeraża - to co opowiadają u nas w TV jest daleko od prawdy. Pytamy o rybę. Mówią że tym czasem nie mają, może będzie jutro rano, ale możemy spróbować zapytać faceta na ulicy, co stoją z kolegą u domu. Kostya, nasz niezmienny negocjator na całą podróż pyta - ryba jest. Ile chcemy? Trzy? Będzie. A nocleg znajdzie się gdzieś w pobliżu, bo pogoda psuję się i jest chłodno i wilgotno? Też, nie ma problemu. Facet ma swoją działalność i prowadzi mały hotelik. Jak na taką wieś jest całkiem w porządku. Jest gaz, woda w studni, budka na zewnątrz, plastykowe okna i dwa piece, które możemy sobie napalić. W kuchni niezbędne przyprawy, olej, talerze - ale my i tak wszystko mamy. Najważniejsze że będziemy mieli dach nad głową - wygląda że będzie deszcz. A баня(laznia)? Chcielibyśmy wykąpać się. Nie, on nie ma. Ale kolega ma. Telefon, bania będzie. Jesteśmy po prostu szczęśliwi.
Mamy czas, dopóki przywiozą rybę i napala w łaźni. Jedziemy jeszcze nad morze. Kostia zostaję, będzie czekał na rybę i przygotowywał kolację. Wyjeżdżamy, tuż za wsią cmentarz w piaskach. Krzyże na niebiesko, kwiaty, wianki. Stare kości przed cmentarzem - wiatr ciągle przenosi piasek z miejsca na miejsce, stare groby wychodzą na powierzchnię. Smutne miejsce. Potem Morze. Białe i słone. Odpływ już się skończył, woda przybywa. Próbujemy morską kapustę, dobra, można jeść. Ale będziemy mieli coś lepszego :) Trochę bawimy się w piaskach wracając do wsi. Generalnie piasek jest ubity deszczem i wiatrem, trzyma auto dobrze. Nie jeździmy za dużo - każdy przejazd po pustyni to nowe możliwości dla wiatru roznosić piasek. Niech jest jaka jest i nie powiększa się, nie zasypuję tej wsi.
Mamy trzy łososie. Z kawiorem! Prawdziwym kawiorem z ryby. A Kostya wie jak to się czyści i przygotowuje się. Tylko odrobina soli i łyżka oleju. Chleb, masło i Putinka będą też potrzebne :) Wszystko gotowe dla przygotowywania kolacji, piece rozpalone. Próbujemy łososia na surowo - jest wspaniały. Kostia z Bożeną czarują nad pieczeniem ryby, my z Rolandem wspomagamy. Piwem też :) Młodzi periodycznie tracą się, trzeba nawet wołać jeść kolację, bo to koleżeńskie psy z okolicy, to fotografowanie, to jeszcze coś. Wygląda na to, że im dalej tym bardziej nie znajdujemy z nimi wspólnego języku. Ta dziewczyna chyba myśli że to ona tutaj jest najważniejsza.. O ile nigdy nie było problemu z tym chłopakiem kiedy jeździł sam ze mną pilotem na rajdy to teraz atmosfera odczuwalnie zaczyna być napięta. Zaczynam myśleć, że lepiej byłoby tylko w czwórkę z Kostia i Rolandem - wspaniale rozumiemy się pomiędzy sobą i nie mamy żadnych problemów.
Świeży kawior zapijany wódeczką to wspaniałe jedzonko, jak i surowy łosoś. Jednego solimy na dalszą drogę, reszta jest upieczona. Wspaniale, smakuje wyśmienicie. A teraz czas na prawdziwą rosyjską łaznię :) Bierzemy ze sobą piwo i jedziemy w drugi koniec wsi. Łaznia jest na wysokim brzegu Warzugi, i ostatnie 10 metrów trzeba schodzić po stromej drabinie. Na pierwszy rzut oka wygląda nieciekawie, woda chłodna, wiatr od morza. Musimy trochę wygrzać się - wtedy na pewno będzie lepiej. Łaznia jest w porządku, na górne pólkach nawet nie polewając kamieni wodą jest ciężko wytrwać. Pierwszy runda na spokojnie, bez wody i pary, trochę odpoczywamy na świeżym rześkim powietrzu. Wiatr już nie jest taki straszny - nawet przyjemny. Drugie wejście - trochę piwa do wody, siedzimy chwilkę, potem lejemy na kamienie. Zapach chleba i fala wilgotnego ognia, liżąca naszą skórę. Pocimy się błyskawicznie cali, siedzimy trochę - teraz już można wpaść w chłodne fale Warzugi. Dobrze ta bania była nagrzana..:) Już drugi raz kąpałem się w ruskiej banie - ciepło znowu było naprawdę porządne, i lodowata woda w rzece oczyszcza jak zewnętrznie tak i wewnętrznie.. Prawda, na Uralu woda w górnej rzeczce była jeszcze chłodniejsza. Wracamy na nocleg naładowani energia, jednak trzeba iść spać.
created with
Free Website Builder .